Nimekuwa nikikumbuka kipindi kigumu sana kilichobadilisha kabisa maisha yangu ya kila siku. Ilianza kama kitu kidogo, lakini polepole ikawa changamoto kubwa ya usingizi wangu.
Kila usiku nilipolala, nilikuwa naota ndoto zile zile zenye hofu na mkanganyiko.
Nilikuwa naamka katikati ya usiku nikiwa na hofu, moyo ukidunda haraka, na mara nyingi sikupata tena usingizi wa maana hadi asubuhi. Hali hiyo ilianza kuathiri maisha yangu ya mchana.
Nilikuwa na uchovu wa mara kwa mara, nilikosa umakini kazini, na hata mawasiliano yangu na watu yakaanza kubadilika. Nilihisi kama sina tena utulivu wa ndani.
Nilijaribu njia mbalimbali za kujisaidia kubadilisha muda wa kulala, kupunguza mawazo, na hata kubadili mazingira ya chumba changu lakini bado ndoto hizo ziliendelea kurudi.
Kila usiku nilipolala, nilikuwa naota ndoto zile zile zenye hofu na mkanganyiko.
Nilikuwa naamka katikati ya usiku nikiwa na hofu, moyo ukidunda haraka, na mara nyingi sikupata tena usingizi wa maana hadi asubuhi. Hali hiyo ilianza kuathiri maisha yangu ya mchana.
Nilikuwa na uchovu wa mara kwa mara, nilikosa umakini kazini, na hata mawasiliano yangu na watu yakaanza kubadilika. Nilihisi kama sina tena utulivu wa ndani.
Nilijaribu njia mbalimbali za kujisaidia kubadilisha muda wa kulala, kupunguza mawazo, na hata kubadili mazingira ya chumba changu lakini bado ndoto hizo ziliendelea kurudi.
Baada ya muda, rafiki yangu wa karibu alinishauri nisiendelee kubeba mzigo huo peke yangu.SOMA ZAIDI.
Post a Comment