Mwanaume Apatikana Akilia Makaburini Usiku Wa Manane Alichokiri Kiliwaacha Wengi Midomo Wazi

Miaka mitatu iliyopita, neno “biashara” kwangu lilikuwa kisiwa cha maumivu na masikitiko. Nilikuwa nimeingiza kila senti niliyokuwa nayo kwenye duka langu la bidhaa za rejareja, nikiwa na matumaini makubwa ya kufanikiwa na kuikomboa familia yangu kutoka kwenye lindi la umaskini. Lakini mambo hayakwenda kama nilivyopanga.

Siku zilienda, wiki zikageuka miezi, na miezi ikawa miaka. Nilijaribu kila mbinu ya masoko niliyoweza kufikiria. 

Nilipiga debe mtaani, nilitangaza kwenye mitandao ya kijamii, na hata kupunguza bei ili kuvutia wateja, lakini matokeo yalibaki kuwa yale yale—biashara ilikuwa imekwama. 

Ilifika mahali duka langu lilionekana kama limefungwa, licha ya mimi kuwa ndani kila siku nikisubiri mteja hata mmoja.

Hali ya kukata tamaa ilianza kunijia. Nilijihisi kama nimefanya kosa kubwa maishani kwa kuwekeza mtaji wangu wote kwenye mradi ambao ulikuwa unanihadaa. 

Usiku nilikuwa nikilala nikiwaza kesho nitakula nini, na asubuhi nilipoamka, nilijikuta nikitazama mlango wa duka langu kwa huzuni, nikiomba muujiza utokee. Nilikuwa nimefika mwisho wa uwezo wangu wa kibinadamu.

Siku moja, wakati nikiwa nimekaa nje ya duka langu nikiwa nimekata tamaa kabisa, rafiki yangu mmoja alikuja kunitembelea. 

Baada ya kunisikiliza nikiomboleza kuhusu biashara iliyokufa, aliniangalia kwa umakini na kuniambia, “Rafiki, wakati mwingine matatizo hayapo kwenye bidhaa unazouza, bali kwenye mazingira yanayozunguka biashara yako. Umejaribu kutafuta msaada wa kiroho?”SOMA ZAIDI.